Coming soon

سال نو را بایاد استاد یاحقی آغاز خواهیم کرد و امیدواریم سالی پر از برکت داشته باشید

نوازنده یی بی جانشین

کیست که باور کند نغمه پرداز آرشه های جادویی که توانست در ۱۳ سالگی به رادیو راه پیدا کند و در ۱۸ سالگی سولیست رادیو تهران شود .ویولن را از فضای ارکسترال به تکنوازی کشاند و خالق این همه تصنیف و چهار مضراب با پنجه هایی چنین با صلابت و طراوت انگیز که دورترین آدمیان نسبت به نغمه و بانگ و ترانه هم نمی توانند بی تاثیر از جادوی شگرف او باشند.اینچنین غریبانه و در بی خبری به یاران دیگر خویش پیوسته باشد.

فروغ بهمن پور که در این سال ها به سراغ بزرگان موسیقی ایران رفته .یکشنبه ۱۵ بهمن ۸۵ مقاله ای در روزنامه کارگزاران نگاشت که تردید ندارم آتشی سهمناک بر جان مخاطبان مقاله نشاند.آن هنگام که نیمه های اول مقاله اش را در داخل ماشی و در مسیر راه خانه می خواندم بی اختیار گونه های اشک را به لابه لای واژگان نوشته اش که از مظلومیت این نام بزرگ خبر میداد کشاند و نشاند ووقتی در کنج خانه قسمت های پایانی مقاله اش را خواندم گریه امانم رابرید وناله و فغان بلند شد کهآخر چرا و تا کی؟؟؟

سخنان فروغ بهمن پور :

جمعه ساعت چهار بعد اتز ظهر بود به اتفاق بابک بختیاری و فریدون احتشامی رفتیم در خونه استاد یاحقی.درو باز نکرد.همسایه اون ما رو شناخت. گفت"استاد دو سه روزه از خونه بیرون نیومده صدای سازش هم نمیاد.دلشوره گرفتیم رفتیم پشت در آپارتمان صداش کردیم.جوابی نگرفتیم فرازی شوهر خواهرش کلید خونه را داشت .تلفن کردیم خواستیم کلید بیاره تا اون از لواسان بیاد طاقت نیاوردیم درو شکستیم".

"استاد پشت در افتاده بود مثل اینکه احساس خطر می کرد .می خواسته خودش را برسونه بیرون وکسی رو خبر کنه.شلوارش را داشته می پوشیده که مرگ مهلتش نداده."

آری چه کسی باور می کند نابغه موسیقی ایران چنین مظلومانه پر کشیده است؟؟از کسانی که شان هنر و هنرمند و زیبایی آفرینی و زیبایی پرستس بر آنها روشن و آشکار نیست انتظاری نمیرود که تجدید نظری کنند.اما از دوستان باید پرسید که نمی شد سراغش رفت و به هر طریقی شده برایش نکوداشتی ترتیب داد و به تحلیل و تجلیل آثارش وسبک بی نطیر نوازندگی اش پرداخت؟؟

وقتی استاد حسن کسایی ذخیره بی پایان موسیقی ایران از دست دادن استاد پرویز یاحقی را فاجعه می داند و برای او جانشینی نمی بیند و پرویز مشکاتین از باز ایستادن آرشه های جان پرور سخن می راند و استاد محمد رضا شجریان از انزوا طلبی بیست و هفت و هشت ساله اش در مراسم تشیع جنازه اش ناله سر می دهد و می گوید همه دوست دارند مثل پرویز ساز بزنند جای این پرسش میماند که چراآنانی که دوستش می داشتند در این سال ها سراغی ازاونگرفته اند ویادی از او نکرده اند؟؟

زین رو بود که پرویز یاحقی خود گفته بود(من میدونم اگر بمیرم خیلی ها تازه یادشون می افته که برام بزرگداشت بگیرن)

پرویز صدیقی پارسی معروف به یاحقی در سال ۱۳۱۵ در تهران در خانواده ای اهل موسیقی متولد شد و علاوه بر دایی معروفش حسین یاحقی پدر بزرگش و نیز خاله اش فرخ لقا موسیقیدان بودند.

سخنان استاد پرویز یاحقی :

((من از کودکی علاقه بسیار زیادی به موسیقی نشان می دادم .مرحوم یاحقی به خوبی این نکته را فهمیده بود ولی پدرم مخالف سرسخت موسیقیدان شدن من بود و همین اختلاف باعث می شد ساعت ها آن دو با هم مذاکره کنند.پدرم هم دریافته بود که قضیه به این آسانی ها نیست. مبارزه وکشمکش بین پدرم و گروه مقابل که در راس آنها یاحقی و صبا بودند شکل جدی تر به خود گرفت نه اینکه او با موسیقی بیگانه باشد فقط نمیخواست من موسیقیدان شوم بلکه او دوست داشت من دکتر یا مهندس شوم.اما دایی بدون توجه به خواست پدرم دست از راهنمایی و آموزش بر نمیداشت .کار به جایی رسید که پدر برای اینکه مرا از محیط دور کند تصمیم گرفت به بهانه ماموریت اداری مرا از کشور خارج کند.چشم باز کردم خود را در بیروت یافتم.زمانی که از حسین یاحقی و صبا دور شدم بسیار بیمار شدم .کاخ آرزوهایم را که همان همنشینی با موسیقیدانان بود را فرو ریخته دیدم.فلوت کوچکی داشتم که با آن قطعه های موسیقی را تقلید میکردم . پدرم حتی اجازه نداد آن را هم با خود بیاورم.))

او نمرده ونمیمیرد تا زمانی که نغمه های جادویی سازش با ما و در میان ما جاری و ساری است.اما بالاخره کی باید به خود آییم که نوابغی از جنس او تنها یک بار و برای همیشه ارمغان تاریخ بشریتند.از نسل پرویز یاحقی تنها تعداد اندکی بر جایند که بر چشمان ما باید بنشانیم اشان  که در راس آنها استاد حسن کسایی / استاد جلیل شهناز و استاد فرامرز پایور هستند.خداوند به این سه استاد بزرگ عمر جاودانه دهد و خدا را شکر که استاد کسایی سر حالند و سرزنده اما آن دو هنرمند بزرگ در بسترند و بر ما فرض است رعایت حق شناسی این همه آفرینش زیبایی هنری را که آنان عمری خالقشان بودند.

امید که زین پس چنین بادا.

به نام یگانه ایزد منان

با عرض سلامی دوباره خدمت تمامی شما عزیزان اهل هنر و موسیقی اصیل این مرز وبوم.

سلامی به وسعت دریا و به گرمی صدای استاد ایرج و به لطافت نوای استاد گلپا.

امیدوارم بخشش مرا پذیرا باشید از اینکه مدتی به دلیل مشغله کاری قادر به انجام

وظیفه نبودم.اینک باز هم به خدمت شما عزیزان آمدم تا شاید بتوانم گوشه ای از

هنر بی نظیر استاد ایرج واستاد گلپا را برای شما معرفی کنم.

در ابتدا یک ترانه و یک آواز بسیا بسیار زیبا از استاد گلپا را برای دانلود شما

دوستان قرار دادم  که امیدوارم مورد پسند شما عزیزان واقع شود.

استاد گلپا :  ترانه   

  ای ساقی 

استاد گلپا : آواز

گلهای رنگارنگ برنامه شماره 462

با همکاری استاد گلپایگانی و خانم ناهید - استاد پرویز یاحقی - استاد مجد و

استاد افتتاح تنظیم گردید.

دستگاه : اصفهان

آهنگساز : استاد جواد معروفی

ترانه : حافظ - پژمان بختیاری

گوینده : فیروزه امیر معظ

گلهای رنگارنگ462 

در این قسمت نیز یک ترانه بسیار زیبا به نام(به راه دورت نمیدم)

و یک آواز بی نظیر از استاد ایرج را برای دانلود شما عزیزان قرار دادم که

امیدوارم لذت ببرید.

استاد ایرج : ترانه

به راه دورت نمیدم

استاد ایرج : آواز

یک شاخه گل برنامه شماره ۳۴۵

 این برنامه با همکاری استاد ایرج - استاد پرویز یا حقی - استاد جلیل شهناز و

استاد افتتاح  تنظیم گردید.

دستگاه : همایون

اشعار : میرزا فصیحی

گوینده : آذر پژوهش

شاخه گل 345

تا فردایی دگر خدا نگهدار

برنامه شماره ۵۲۲

خواننده : استاد ایرج

بی شک باید عاشق بود تا عاشقانه خواند

و استاد ایرج با صدای جادویی خود دراین

آواز این را ثابت کرد

دیشب تو را به ما سر مهر و وفا نبود 

آن گرمی و محبت و شور و صفا نبود

بیگانه وار مینگرستی به چشم من

در  چشم  ما مگر نگه  آشنا  نبود

با مهربان خود زچه نامهربان شدی

این شرط دوستداری وترک وفا نبود

 دانلود آواز